Krótki opis chorób przewlekłych

Do chorób przewlekłych zaliczamy astmę, epilepsję, cukrzycę, chroniczny ból oraz choroby serca. Większość ludzi boryka się od czasu do czasu z podobnymi problemami, jednak w większości tych przypadków są to stany czasowe. Niektórzy ludzie cierpią jednak na przewlekłe stany chorobowe, które towarzyszą im od urodzenia lub zostały nabyte podczas późniejszego życia. Pomyślność leczenia tego typu schorzeń w dużej mierze zależy od wieku, okoliczności, a także stanu ogólnego pacjenta.

Szczegółowy opis niektórych chorób przewlekłych

Alergie i astma

Astma

Istnieje wiele czynników ryzyka predysponujących do pojawienia się astmy, przyjmuje się jednak, że bezpośrednią przyczyną choroby jest kontakt z alergenem, na który pacjent jest uczulony. Mogą to być pyłki wielu roślin, zarodniki grzybów, czy alergeny zwierząt domowych. Najczęstszą przyczyną jest kontakt z alergenami roztoczy kurzu domowego.
Mimo, że astmy nie można całkowicie wyleczyć, jej rozwój można skutecznie kontrolować, głównie dzięki rosnącej wiedzy na temat choroby:

• Astma jest obecnie postrzegana jako przewlekłe zapalenie dróg oddechowych charakteryzujące się zaostrzeniami kaszlu, obecnością rozlanych świstów, uczuciem ciasności w klatce piersiowej i trudnościami w oddychaniu. Zwykle zmiany te są odwracalne, jednak nie leczone mogą prowadzić do zagrożenia życia.

• Głównymi czynnikami związanymi z rosnącą śmiertelnością spowodowaną astmą oskrzelową są błędy w jej rozpoznaniu i nieprawidłowe leczenie. Prawidłowe leczenie astmy obejmuje: edukację chorych, ograniczenie ekspozycji na czynniki wywołujące astmę, długofalowe podawanie leków przeciwzapalnych, wprowadzenie metod pozwalających na identyfikację objawów nasilenia choroby, szybkie leczenie zaostrzeń.

• Mimo, że genetyczne czynniki warunkujące astmę (atopia) nadal zajmują ważne miejsce w patogenezie astmy, jednak coraz więcej uwagi zwraca się na udział czynników środowiskowych przyczyniających się do rozwoju choroby.

Większość dorosłych z astmą jest w stanie kontrolować przebieg choroby tak, aby nie wpływała ona na ich życie codzienne. Znajomość działania mechanizmów choroby pozwala skutecznie zapobiegać atakom. 

Nauczyciele akademiccy powinni podkreślać fakt, iż istnieją pewne procedury radzenia sobie z substancjami, które wywołują astmę i inne alergie. Najczęściej spotykane to alergie na sierść zwierząt, substancje chemiczne oraz gumę lateksową.

Alergie

Alergia od gr. allon argon oznacza zmieniony, odbiegający od normy sposób reagowania. Medycyna definiuje ją jako "nadwrażliwość, uczulenie, stan nadwrażliwości organizmu w następstwie zadziałania alergenów". Prawie 10% Polaków (blisko 4 miliony osób) cierpi na alergię na środki chemiczne, składniki pokarmów, pyłki, kurz - około 50% przypadków spowodowanych jest przez kosmetyki i środki piorące. Liczba alergików ciągle wzrasta.

Leczenie alergii jest zwykle trudne, ponieważ w większości przypadków nie można stosować leczenia przyczynowego. W niektórych sytuacjach stosuje się metody mające na celu eliminację uczulającego alergenu (alergenów), lecz w większości przypadków nie jest to możliwe lub działania takie są nieskuteczne.

Niektóre metody leczenia i profilaktyki reakcji alergicznych:

• utrzymywanie czystości w mieszkaniu czyli eliminacja kurzu, pleśni,

• utrzymywanie dobrej wentylacji pomieszczeń,

• pozostawianie w pomieszczeniach zamkniętych w okresie pylenia,

• wyjazd do miejsc ze mniejszą ilością alergenów,

• unikanie w diecie alergenów i substancji uważanych za wzmacniające alergie np. mleka, napojów gazowanych, pokarmów z dużą ilością sztucznych składników (kolorantów, stabilizatorów, konserwantów),

• cyklicznie przeprowadzane odczulanie czyli szczepienia specjalnie spreparowanymi dawkami alergenu w okresie zmniejszonego prawdopodobieństwa kontaktu z alergenem,

• leczenie farmakologiczne.

Epilepsja 

Epilepsja (inaczej padaczka) - choroba o złożonej, różnej etiologii cechująca się pojawianiem się napadów padaczkowych będących wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu powstałych  na skutek nadmiernych i gwałtownych wyładowań bioelektrycznych w komórkach nerwowych.

Epilepsja jest chorobą powszechną - dotkniętych jest nią ok. 1% ludzi w Polsce (ok. 400 tys.). Co ważne – jest to choroba ludzi młodych. W 80% przypadków ujawnia się ona przed 20 rokiem życia.

Pomoc jakiej można udzielić osobie mającej napad padaczkowy:

• ułożyć na boku, aby zapobiec zakrztuszeniu lub zadławieniu,

• nie podawać nic do picia,

• ochronić (szczególnie głowę) przed okaleczeniem,

• nie powstrzymywać na siłę drgawek,

• rozpiąć pasek, kołnierz koszuli, aby ułatwić oddychanie,

• nie wkładać niczego między zęby, nie otwierać na siłę zaciśniętych szczęk,

• zachować spokój; jeżeli po 2-3 minutach atak nie mija, wezwać pogotowie.

Cukrzyca

Cukrzyca (łac. diabetes mellitus) to wywołane różnymi przyczynami schorzenie metaboliczne, charakteryzujące się przewlekłym podwyższonym stężeniem glukozy we krwi (hiperglikemią). Przyczyną choroby jest defekt wydzielania i(lub) działania insuliny.
Insulina to główny hormon anaboliczny, niezbędny do prawidłowego metabolizmu węglowodanów, tłuszczów i białek. Całkowity brak insuliny może prowadzić do kwasicy ketonowej i śpiączki. Powikłania cukrzycowe są śmiertelne.

Przewlekłe powikłania cukrzycy obejmują uszkodzenie, dysfunkcję i niewydolność różnych narządów: retinopatię, nefropatię, neuropatię. Osoby z cukrzycą są również obciążone zwiększonym ryzykiem choroby wieńcowej oraz miażdżycy tętnic obwodowych i mózgowych. Poważne powikłania zdarzają się dużo rzadziej osobom, które zażywając leki i prowadząc odpowiedni tryb życia, utrzymują zbliżone do prawidłowego stężenie glukozy.

Najważniejsze postacie cukrzycy wynikają z niedoboru lub braku insuliny (cukrzyca typu I), zmniejszonej wrażliwości tkanek na działanie insuliny połączonej z niedoborem insuliny (cukrzyca typu II) oraz zmian hormonalnych związanych z okresem ciąży (cukrzyca ciężarnych).

Około 5% populacji choruje na cukrzycę. W 95% przypadków jest to typ drugi. Prawdopodobnie przynajmniej połowa chorych na cukrzycę typu drugiego nie jest zdiagnozowana. W ostatnich latach liczba zachorowań dramatycznie wzrasta, zwłaszcza w krajach rozwijających się, coraz częściej wykrywa się też ten typ cukrzycy u dzieci.
W Polsce żyje według różnych szacunków między sto a dwieście tysięcy osób z cukrzycą typu I. Insuliną leczy się około 300 000 ludzi.

Cechy wpływające na uczenie i nauczanie

Codzienne życie

Pewne stany - takie jak chroniczny lęk czy epilepsja, mogą w znaczący sposób wpływać na codzienność danej osoby. Na przykład, student może być podatny na zmęczenie lub stres. Leki, które przyjmuje mogą powodować senność lub osłabiać jego koncentrację

Środowisko

Wpływ na stan zdrowia i samopoczucie studentów cierpiących na cukrzycę, epilepsję czy astmę może mieć środowisko. Przy planowaniu pracy studentów, warto brać pod uwagę pewne opóźnienia. Jest to szczególnie ważne, gdy studenci opuszczali zajęcia i będą musieli nadrobić zaległości.

Read more detailed information about this impairment. Remember you can use the back button to return to this page.

Teaching strategies associated with Choroby przewlekle

Choroby przewlekłe i strategie nauczania

Są to strategie zalecanie w nauczaniu. Lista nie powinna być jednak uważana za skończoną, warto również pamiętać o tym, że każdy student jest inny i dlatego to, co wydaje się dobre dla jednej osoby, nie musi być odpowiednie dla innej. W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji zalecamy skontaktowanie się z Biurem ds. Osób Niepełnosprawnych. Jeśli chcielibyście Państwo podzielić się z nami ciekawymi wskazówkami, prosimy o przesyłanie wszelkich sugestii na adres: bsn@adm.uj.edu.pl

• Zapewnij dostateczną ilość czasu, aby przedyskutować ze studentem jego potrzeby. 

• Stres wynikający z nowych sytuacji (szczególnie dla tych, którzy są z dala od domu po raz pierwszy) może negatywnie wpływać na niektórych studentów. Pomoc w przygotowaniu do egzaminów lub zadań z pewnością pozwoli zminimalizować stres. Jedną z metod może być zorganizowanie egzaminu próbnego, zarówno w formie pisemnej jak i ustnej (prezentacja tekstu), aby studenci dokładnie wiedzieli czego mogą się spodziewać. Umożliwi to również ocenę tego ile (wiecej) czasu studenci będą potrzebować, aby poradzić sobie z rozwiazaniem zadań.

• Środowisko naturalne może mieć również wpływ na naukę (kurz, dym lub wilgoć). Studenci mają zwykle swoje leki przy sobie, jednak nauczyciel powinien wiedzieć gdzie szukać pomocy w nagłych przypadkach.

• Dieta i ścisłe przestrzeganie pór posiłków jest bardzo ważną częścią leczenia; należy o tym pamiętać.

• Studenci mogą być zmuszeni opuścić pewne zajęcia ze względu na zły stan zdrowia. Nauczyciele mogą im pomóc przez zapewnienie notatek jak również umożliwienie skorzystania z materialow audio wykorzystanych podczas zajęć, na których student był nieobecny.

• Jeśli student jest w stanie pracować tylko przez krótki okres czasu, pozwól mu oddać zadania trochę później. Należy przy tym pamiętać, że zbyt duże zaległości mogą stać się przyczyną obniżenia rezultatów i podniesienia poziomu stresu.

• W przypadku osób z cukrzycą typu I weź pod uwagę potrzebę opuszczania zajęć w celu zmierzenia poziomu glukozy we krwi, podania insuliny oraz spożycia posiłku.

• Pomóż studentom zaplanować i zorganizować ich pracę; dziel ją na mniejsze części.

• Pewne kwestie bezpieczeństwa powinny zostać podkreślone, mimo że osoby chore myślą bardzo realnie o swoich ograniczeniach. Na przykład, jeśli student cierpi na niekontrolowaną epilepsję, być może należy przedyskutować problemy bezpieczeństwa, biorąc pod uwagę ukształtowanie laboratoriów, specyfikę podróży studyjnych czy prac praktycznych.

Zrozumienie

Studenci cierpiący na ww. stany, często nie postrzegają siebie jako osób z zaburzeniami i mogą nie przyznawać się do pewnych nadzwyczajnych potrzeb. Być może, studenci doświadczyli już pewnych uprzedzeń w przeszłości, co może ograniczać ich potrzebę ujawnienia się. Dlatego tak szczególnie ważna jest rola nauczyciela, który powinien okazać życzliwość w stosunku do studentów.

Potential Challenges to the Achievement of Learning

• Trudności organizacyjne

• Trudności ruchowe i manualne

• Trudności z mówieniem

• Trudności z pamięcią

• Trudności związane z wytrzymałością