Niewidomy student nauk politycznych UJ po zdanym już wcześniej egzaminie z języka angielskiego, poprosił o przyjęcie do grupy tworzonej wówczas  dla osób z dysfunkcją wzroku. Chciał kontynuować naukę dla własnych potrzeb i postanowił wykorzystać istniejące możliwości. Na zajęciach otrzymywał materiały w braillu, zadania domowe przesyłał w formie elektronicznej. Ponieważ nie posiadał maszyny braillowskiej, ani żadnego innego urządzenia ułatwiającego pisanie testów, otrzymywał test w braillu i po uważnym przestudiowaniu pytań (student sam mówił kiedy jest gotowy), podawał odpowiedzi ustnie. Ze względu na to utrudnienie jego wiedza była zawsze sprawdzana indywidualnie. Student podkreślał, że otrzymywanie specjalnie przygotowywanych dla potrzeb kursu materiałów w braillu, jest dla niego ogromnym ułatwieniem (podczas poprzedniego kursu nie miał takich możliwości). Zaznaczał również, że dzięki małej liczebności grupy, zrobił większe postępy. Była to również dla niego pierwsza możliwość uczenia się nie tylko z podręcznika, ale również z materiałów autentycznych w języku angielskim (również w braillu) opracowanych przez lektora dla potrzeb grupy.