Język angielski i autyzm
ANGIELSKI I AUTYZM
Zaburzenia autystyczne
Krótki opis zaburzeń autystycznych
Autyzm to zaburzenie rozwojowe, którego skutki odczuwalne są przez całe życie. Związane jest ono ze sposobem, w jaki osoba komunikuje się i postrzega otaczających ją ludzi. Zaburzenie to dotyczy szerokiego zakresu skomplikowanych zachowań: deficytów w rozumieniu i ekspresji języka, deficytów w rozwoju motorycznym, wadliwego spostrzegania i oceniania rzeczywistości, niezdolności do funkcjonowania w sytuacjach społecznych. Dzieci i dorośli z autyzmem doświadczają trudności w interakcjach dnia codziennego. Ich umiejętność nawiązywania przyjaźni, jak również rozumienia emocji innych osób jest bardzo ograniczona.
Charakterystyczne dla osób z autyzmem są wzory powtarzalnego zachowania i opór na zmiany. Prawidłowo funkcjonują one w środowisku ustabilizowanym, w którym panuje rutyna.
Szczegółowy opis zaburzeń autystycznych
Osoby autystyczne często doświadczają dodatkowych trudności w nauce. Studenci z zaburzeniami autystycznymi mogą mieć poważne problemy, które w sposób znaczący negatywnie będą wpływać na ich naukę.
Wyróżniamy trzy podstawowe sfery trudności, które znane są częściej pod nazwą „triada zaburzeń”:
-
Interakcje społeczne – trudność w kontaktach międzyludzkich, np. osoby autystyczne często sprawiają wrażenie powściągliwych i obojętnych. Wynika to z braku potrzeby emocjonalnego kontaktu z ludźmi. Osoby autystyczne nie posiadają zdolności reagowania na innych ludzi, co wynika z deficytów w zdolnościach do korzystania z sygnałów społecznych.
-
Komunikacja społeczna – trudność w komunikacji werbalnej i niewerbalnej, np. nie rozumieją w pełni znaczenia podstawowych gestów, wyrazu twarzy czy tonu głosu, czyli podstawowych kodów społecznych.
-
Wyobraźnia – trudność w rozwijaniu umiejętności interpersonalnych oraz wyobraźni, np. osoby takie mają ograniczoną sferę wyobraźni
Syndrom Aspergera
Zwany również Zespołem Aspergera, polega na znacznym i utrzymującym się upośledzeniu interakcji społecznych. Wyraża się to w stereotypowych, powtarzających się zachowaniach i sztywnym trzymaniu się rutyny.
Osoby z syndromem Aspergera mają problemy w odczytywaniu sygnałów komunikacji, które większość z nas uważa za oczywiste. W rezultacie doświadczają trudności w komunikacji i interakcji z innymi. Poza tym osoby z syndromem Aspergera mają zazwyczaj mniej problemów z językiem, niż osoby autystyczne. Często mówią płynnie, choć ich słowa mogą wydawać się czasem zbyt formalne lub sztywne. Co więcej, osoby z syndromem Aspergera wydają się nie mieć problemów w nauce, co również odróżnia to zaburzenie od autyzmu.
Syndrom Aspergera to forma autyzmu i dlatego wiele śladów autyzmu jest w nim rozpoznawanych, np.:
-
Trudność w komunikacji – osoby mogą mówić płynnie, lecz zupełnie ignorować reakcję słuchaczy, mogą wygłaszać nieskończenie długie monologi, nie patrząc na zainteresowanie odbiorców, mogą też wydawać się nie wrażliwi na uczucia innych. Pomimo zdolności językowych, osoby z syndromem Aspergera mogą używać języka w sposób zbyt precyzyjny lub zbyt dosłowny – wszelakie dowcipy lub humor, jak również przesadny język, mogą okazać się problematyczne.
-
Trudność w tworzeniu związków społecznych – w przeciwieństwie do osób z klasycznym autyzmem, które często sprawiają wrażenie zamkniętych w sobie oraz niezainteresowanych światem zewnętrznym, osoby z syndromem Aspergera chcą być towarzyskie i korzystać w pełni z uroków kontaktów międzyludzkich. Równocześnie, nadal nie rozumieją w pełni sygnałów komunikacji niewerbalnej, np. wyrazu twarzy, co sprawia, że jest im trudno nawiązać i utrzymać kontakty towarzyskie z osobami nieświadomymi ich potrzeb.
-
Brak wyobraźni i kreatywności – osoby z syndromem Aspergera, które wykazują doskonałą zdolność rozumienia i zapamiętywania faktów, często nie potrafią myśleć w sposób abstrakcyjny
Powyższe wskazówki tłumaczą, dlaczego osoby ze zdiagnozowanym syndromem Aspergera uczęszczają do szkół publicznych, gdzie wraz z odpowiednim wsparciem i zachętą osiągają dobre wyniki.
Osoby z syndromem Aspergera cechuje niemal obsesyjne zainteresowanie zbieractwem lub innego rodzaju hobby. Najczęściej polega to na zestawianiu lub zapamiętywaniu pewnych faktów, np. rozkładów jazdy pociągów, zwycięstw w gonitwach konnych lub wymiarów kościołów czy katedr. Przy odpowiedniej zachęcie, możliwe jest rozwinięcie tych zainteresowań w odpowiedni sposób, tak, by osoby z syndromem Aspergera mogły podjąć pracę lub rozpocząć studia zgodne z ich predyspozycjami.
Osoby te mogą również odczuwać niezadowolenie z wprowadzania wszelkiego rodzaju zmian i często działają wg ustalonego planu. Jeśli pracują wiele godzin, wtedy każde nieoczekiwane opóźnienie (takie jak korek w mieście lub spóźniony pociąg), może ich wystraszyć, czy zdenerwować.
Wszystkie wyżej wymienione cechy należą do najczęściej występujących objawów autyzmu, warto jednak pamiętać, że każda osoba jest inna i cechy te mogą się zmieniać lub jedna z nich może przeważać nad pozostałymi.
Cechy wpływające na naukę i nauczanie
Studenci z zaburzeniami autystycznymi mogą mieć pewną przewagę nad pozostałymi studentami, np.:
-
niektóre osoby z zaburzeniami autystycznymi mają nadzwyczajną pamięć i/lub naturalną łatwość w posługiwaniu się komputerem – obie te cechy umożliwiają im dobry start edukacyjny;
-
jest im łatwiej opanować styl formalny, wymagany w esejach akademickich;
-
potrafią szczegółowo badać dane obszary wiedzy;
-
potrafią być silnie zmotywowani i niezależni;
-
potrafią być jednomyślni w dążeniu do wytyczonego celu;
-
są często oryginalni, kreatywni i precyzyjnie wykonują wszystkie zadania.
Studenci z zaburzeniami autystycznymi mogą jednak wykazywać pewne cechy, które będą mieć negatywny wpływ na ich naukę, np.:
-
trudność w kontaktach z innymi studentami i nauczycielami;
-
niezrozumienie i naiwność w obrębie kontaktów społecznych;
-
poczucie strachu w kontaktach z innymi;
-
rutyna jako główny pęd do działania i niechęć dla nagłych zmian;
-
słabe umiejętności organizacyjne;
-
łatwość dystrakcji;
-
mylenie zagadnień istotnych z nieistotnymi;
-
nadmierne skupianie się na detalach.
Studenci z zaburzeniami autystycznymi ciężko odnajdują się podczas prac grupowych, ponieważ mają oni podstawowe trudności w interakcjach z innymi. Studenci mogą ignorować wiadomości przekazywane językiem ciała, wyrazem twarzy lub tonem głosu; mogą też czynić uwagi, które wydają się nieodpowiednie do kontekstu rozmowy oraz mogą mieć trudności w przystosowaniu do różnego typu odbiorców.
Studenci z zaburzeniami autystycznymi są bardziej skłonni używać dosłownego języka, ponieważ trudno im zrozumieć metafory , żarty czy pojęcia abstrakcyjne. Ich niemożność abstrakcyjnego myślenia, czy dostosowania się do sytuacji, może przejawiać się np.: poleganiem na rutynowych zajęciach lub demonstrowaniem pewnych zachowań - takich jak siadanie zawsze na tym samym miejscu. Osoby takie mogą doświadczać strachu, w momencie gdy zmienia się znany im schemat przebiegu sytuacji.
Read more detailed information about this impairment. Remember you can use the back button to return to this page.
Teaching strategies associated with Autyzm
Strategie nauczania
Są to strategie zalecanie w nauczaniu. Lista nie powinna być jednak uważana za skończoną. Należy pamiętać, że każdy student jest inny i dlatego to, co wydaje się dobre dla jednej osoby, nie zawsze musi być odpowiednie dla innej. W celu uzyskania dalszych informacji, prosimy o skontaktowanie się z Biurem ds. Osób Niepełnosprawnych. Jeśli mają Państwo jakieś uwagi, prosimy o przesłanie wszelkich sugestii na adres : bsn@adm.uj.edu.pl
-
Zagwarantuj odpowiednią ilość czasu, aby skonsultować się ze studentem przed/w trakcie zajęć.
-
Na ile to możliwe, należy stworzyć studentowi stałe i w miarę statyczne miejsce i stanowisko pracy z ograniczoną ilością bodźców w postaci hałasu, czy ostrego światła.
-
Student powinien otrzymywać jasne i precyzyjne polecenia oraz instrukcje do wykonywanych zadań.
Studenci z zaburzeniami autystycznymi będą potrzebować wsparcia i pomocy w przystosowaniu się do nowego środowiska. Warto zapewnić im wsparcie podczas ćwiczeń i wykładów, pomóc w organizowaniu pracy, czy ustalaniu formy egzaminów. Bardzo ważne jest także wsparcie ze strony innych studentów i zapewnienie wszelkich udogodnień technicznych.
Przejście i wdrożenie
Studenci mogą potrzebować:
-
dłuższego czasu na wdrożenie się w funkcjonowanie w nowej instytucji oraz stworzenie nowego miejsca pracy,
-
pomocy w orientacji w terenie, np. map z trasami przejścia miedzy budynkami,
-
pomocy w zrozumieniu planu zajęć, np. pisemnego wyjaśnienia informacji o nauczycielach i salach.
Wsparcie
W niektórych sytuacjach studenci mogą korzystać z pomocy osobistego asystenta, który:
-
udzieli im wsparcie podczas wykładów,
-
pomoże w rozwiązywaniu zagadnień organizacyjnych,
-
udzieli wsparcie podczas samodzielnej nauki, pn. w bibliotece,
-
ułatwi komunikację z rówieśnikami i wykładowcami.
Wsparcie w czasie zajęć
-
Redukcja potencjalnych problemów, np. zbyt mocnego światła czy zbyt głośnych dźwięków.
-
Rozplanowanie miejsca i sprawdzenie indywidualnych preferencji studenta ( np. niektórzy wolą siedzieć plecami do ściany, inni przy drzwiach).
-
Podkreślanie ważnych informacji, np. w notatkach z wykładów czy w spisie lektur.
-
Dostarczenie pisemnych streszczeń z najważniejszymi zagadnieniami, np. dotyczącymi dyskusji lub spotkań.
-
Komunikacja e-mailowa lub pisemna.
-
Zapewnienie regularnych przerw studentom, którzy mogą ich potrzebować.
Wsparcie organizacyjne
-
Rozkład i harmonogram zajęć
-
Listy z zadaniami do wykonania
Wsparcie socjalne
-
Czasami wyżej wymienione techniki nie wystarczają i student potrzebuje dodatkowego wsparcia. Zalecana jest pomoc mentora – osoby wybranej z grupy rówieśniczej.
Home
Project
Search
Browse
Feedback
References
Contact Us
Site Map
FAQ
Help