Choroby przewlekłe

Krótki opis chorób przewlekłych

Do terminu „choroby przewlekłe” zaliczamy astmę, epilepsję, cukrzycę, chroniczny ból oraz choroby serca. Większość ludzi boryka się od czasu do czasu z podobnymi problemami, jednak w większości tych przypadków są to stany czasowe. Niektórzy ludzie cierpią jednak na przewlekłe stany chorobowe, które towarzyszą im od urodzenia lub zostały nabyte podczas późniejszego życia. Pomyślność leczenia tego typu schorzeń w dużej mierze zależą od wieku, okoliczności a także stanu ogólnego pacjenta.

Szczegółowy opis niektórych chorób przewlekłych

Istnieje wiele czynników ryzyka predysponujących do pojawienia się astmy, ale bezpośrednim czynnikiem wywołującymi astmę jest kontakt z alergenem, na który występuje u danego pacjenta uczulenie. Mogą to być pyłki wielu roślin, zarodniki grzybów, czy alergeny zwierząt domowych, jednak najczęstszą przyczyną jest kontakt z alergenami roztoczy kurzu domowego,

Mimo, że astmy nie można całkowicie wyleczyć, jej rozwój można skutecznie kontrolować, głównie dzięki rosnącej wiedzy na temat astmy:

• Astma jest obecnie postrzegana jako przewlekłe zapalenie dróg oddechowych charakteryzujące się zaostrzeniami kaszlu, obecnością rozlanych świstów, uczuciem ciasności w klatce piersiowej i trudnościami w oddychaniu. Zwykle zmiany te są odwracalne, jednak kiedy nie są, mogą prowadzić do zagrożenia życia.

• Głównymi czynnikami związanymi z rosnącą śmiertelnością astmy oskrzelowej są błędy w jej rozpoznaniu jak i nieprawidłowe leczenie. Prawidłowe leczenie astmy obejmuje: edukację chorych, ograniczenie ekspozycji na czynniki wywołujące astmę, długofalowe podawanie leków przeciwzapalnych, wprowadzenie metod pozwalających na identyfikację objawów nasilenia choroby, szybkie leczenie zaostrzeń.

• Mimo, że genetyczne czynniki warunkujące astmę (atopia) nadal zajmują ważne miejsce w patogenezie astmy, jednak coraz więcej uwagi zwraca się na udział czynników środowiskowych przyczyniających się do rozwoju choroby.

Większość dorosłych z astmą jest w stanie ustalić metody kontroli ich stanu tak, aby nie wpływał na ich życie codzienne. Znają mechanizmy działania choroby i dlatego często są w stanie zapobiec atakom. Jednak nadal uniwersytetu powinny podkreślać fakt, iż istnieją pewne procedury radzenia sobie z substancjami, które powodują astmę i inne alergie. Najczęściej spotykane to alergie na sierść zwierząt, substancje chemiczne oraz gumę lateksową.

Alergie

Alergia od gr. "allon argon" oznacza zmieniony, odbiegający od normy sposób reagowania. Medycyna definiuje ją jako "nadwrażliwość, uczulenie, stan nadwrażliwości organizmu w następstwie zadziałania alergenów". Prawie 10% Polaków (blisko 4 miliony osób) cierpi na alergię na środki chemiczne, składniki pokarmów, pyłki, kurz. Liczba alergików ciągle wzrasta, a około 50% przypadków spowodowane jest przez kosmetyki i środki piorące.

Często leczenie alergii jest trudne i w większości przypadków nie ma leczenia przyczynowego. W niektórych przypadkach stosuje się metody mające na celu eliminację uczulającego alergenu (alergenów), lecz w większości przypadków nie jest to możliwe lub skuteczne.

Niektóre metody leczenia i profilaktyki reakcji alergicznych:

• utrzymywanie czystości w mieszkaniu czyli eliminacja kurzu, pleśni

• utrzymywanie dobrej wentylacji pomieszczeń

• pozostawianie w pomieszczeniach zamkniętych w okresie pylenia

• wyjazd do miejsc z mniejszą ilością alergenów

• unikanie w diecie alergenów i substancji uważanych za wzmacniające alergie np. mleko, napoje gazowane, pokarmy z dużą ilością sztucznych składników (koloranty, stabilizatory, konserwanty i inne)

• cyklicznie przeprowadzane odczulanie czyli szczepienia specjalnie spreparowanymi dawkami alergenu w okresie zmniejszonego prawdopodobieństwa kontaktu z alergenem

• leczenie farmakologiczne

Padaczka

Padaczka (inaczej epilepsja) - choroba o złożonej, różnej etiologii cechująca się pojawianiem napadów padaczkowych. Napad padaczkowy zaś jest wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu wskutek nadmiernych i gwałtownych wyładowań bioelektrycznych w komórkach nerwowych.

Padaczka jest powszechną chorobą, dotkniętych jest nią ok. 1% ludzi w Polsce (ok. 400 tys.). Co ważne – padaczka jest chorobą ludzi młodych. W 80% ujawnia się przed 20 rokiem życia.

Pomoc dla osoby mającej napad padaczkowy:

• ułożyć na boku, aby zapobiec zakrztuszeniu lub zadławieniu

• nie podawać nic do picia

• ochronić (szczególnie głowę) przed okaleczeniem o okoliczne przedmioty

• nie powstrzymywać na siłę drgawek

• rozpiąć pasek, kołnierz koszuli, aby ułatwić oddychanie

• nie wkładać niczego między zęby, nie otwierać siłą zaciśniętych szczęk

• zachować spokój; jeżeli po 2-3 minutach atak nie mija, wezwać pogotowie

Cukrzyca

Cukrzyca (łac. diabetes mellitus) to wywołane różnymi przyczynami schorzenie metaboliczne, charakteryzujące się przewlekłym podwyższonym stężeniem glukozy we krwi (hiperglikemią). Przyczyną choroby jest defekt wydzielania i(lub) działania insuliny.

Insulina to główny hormon anaboliczny, niezbędny do prawidłowego metabolizmu węglowodanów, tłuszczów i białek. Całkowity brak insuliny może prowadzić do kwasicy ketonowej i śpiączki. Nieleczone te powikłania są śmiertelne.

Przewlekłe powikłania cukrzycy obejmują uszkodzenie, dysfunkcję i niewydolność różnych narządów: retinopatię, nefropatię, neuropatię. Osoby z cukrzycą są również obciążone zwiększonym ryzykiem choroby wieńcowej oraz miażdżycy tętnic obwodowych i mózgowych. Poważne powikłania zdarzają się dużo rzadziej osobom, które zażywając leki i prowadząc odpowiedni tryb życia, utrzymują zbliżone do prawidłowego stężenie glukozy.

Najważniejsze postacie cukrzycy wynikają z niedoboru lub braku insuliny (cukrzyca typu 1), zmniejszonej wrażliwości tkanek na działanie insuliny połączonej z niedoborem insuliny (cukrzyca typu 2) oraz zmian hormonalnych związanych z okresem ciąży (cukrzyca ciężarnych).

Około 5% populacji choruje na cukrzycę. W 95% przypadków jest to typ 2. Prawdopodobnie przynajmniej połowa chorych na cukrzycę typu 2 nie jest zdiagnozowana. W ostatnich latach liczba zachorowań dramatycznie wzrasta, zwłaszcza w krajach rozwijających się, coraz częściej wykrywa się też ten typ cukrzycy u dzieci.

W Polsce żyje według różnych szacunków między sto a dwieście tysięcy osób z cukrzycą typu I, a insuliną leczy się około 300 000 ludzi.

Cechy wpływające na uczenie i nauczanie

Codzienne życie

Pewne stany, takie jak chroniczny lęk, padaczka mogą w znaczący sposób wpływać na rutynę dnia codziennego danej osoby. Przykładowo, student może być podatny na zmęczenie lub stres lub leki mogą powodować senność i/lub słabą koncentrację

Środowisko

Studenci mogą tez być pod wpływem środowiska, np. studenci cierpiący na padaczkę, cukrzycę czy astmę. Niektóre z tych chorób powodują fizyczne „niepełnosprawności”, lecz u niektórych także wytrzymałość może zostać uszkodzona. Oznacza to, że planowanie pracy powinno brać pod uwagę pewne opóźnienia. Jest to szczególnie ważne gdy studenci byli wyłączeni z pracy na zajęciach i potrzebują nadrobić zaległości.

Zrozumienie

Studenci cierpiący na ww. stany, często nie postrzegają siebie jako osób z zaburzeniami i mogą nie przyznawać się do pewnych nadzwyczajnych potrzeb. Być może, studenci doświadczyli już pewnych uprzedzeń w przeszłości i to może ograniczać ich ujawnienie się. Dlatego tak szczególnie ważna jest rola nauczyciela, który powinien okazać życzliwość w stosunku do studentów.

Read more detailed information about this impairment. Remember you can use the back button to return to this page.

Teaching strategies associated with Choroby przewlekle

Choroby przewlekłe i strategie nauczania

Są to strategie zalecanie w nauczaniu. Lista nie powinna być jednak uważana za skończoną; należy pamiętać, że każdy student jest inny i dlatego to, co wydaje się dobre dla jednej osoby, nie musi być odpowiednie dla innej. W celu uzyskania dodatkowych informacji prosimy o skontaktowanie się z Biurem ds. Osób Niepełnosprawnych. Jeśli chcielibyście Państwo podzielić się z nami ciekawymi wskazówkami, prosimy o przekazywanie wszelkich sugestii drogą mailową na adres: bsn@adm.uj.edu.pl

• Zapewnij dostateczną ilość czasu, aby przedyskutować potrzeby studenta.

• Stres wynikający z nowych sytuacji (szczególnie dla tych, którzy są z dala od domu po raz pierwszy), może negatywnie wpływać na niektórych studentów. Pomoc w przygotowaniu do egzaminów lub zadań z pewnością powstrzyma stres.

• Środowisko naturalne może mieć również wpływ na naukę (kurz, dym lub wilgoć). Studenci mają zwykle swoje leki przy sobie, jednak nauczyciel powinien wiedzieć, gdzie szukać pomocy w nagłych przypadkach.

• Dieta i ścisłe przestrzeganie pór posiłków jest bardzo ważną częścią leczenia; należy o tym pamiętać.

• Studenci mogą być zmuszeni opuścić pewne zajęcia ze względu na zły stan zdrowia. Nauczyciele mogą im pomóc przez zapewnienie notatek.

• Jeśli student jest w stanie pracować tylko przez krótki okres czasu, pozwól mu oddać zadania trochę później. Należy przy tym pamiętać, że jeśli zaległości będą zbyt duże, to też przyczyni się do obniżenia rezultatów i podniesienia poziomu stresu.

• W przypadku osób z cukrzycą typu I weź pod uwagę potrzebę opuszczania zajęć na moment zmierzenia glukozy we krwi, podanie insuliny oraz spożycie posiłku.

• Pomóż studentom zaplanować i zorganizować ich pracę; dziel ją na mniejsze części.

• Pewne kwestie bezpieczeństwa powinny zostać podkreślone; mimo że osoby chore mają bardzo realny pogląd o swoich ograniczeniach. Na przykład jeśli student cierpi na niekontrolowaną epilepsję, być może należy przedyskutować problemy bezpieczeństwa, biorąc pod uwagę ukształtowanie laboratoriów, specyfikę podróży studyjnych czy prac praktycznych.

Potential Challenges to the Achievement of Learning

• Trudności organizacyjne

• Trudności związane z wytrzymałością