Skip to content

SCIPS

Personal tools
You are here: Home » Przedmioty i Niepełnosprawności » Socjologia i dysleksja
Quick Links
Home Home
Project home Project
Search Search
Browse Browse
Feedback Feedback
References References
Contact Us Contact Us
Site Map Site Map
FAQ FAQ
Help Help
 

Socjologia i dysleksja

Document Actions

W skrócie o dysleksji
Dysleksja czyli specyficzna rozwojowa dysleksja (ICD-10 R48) to zaburzenie wyrażające się trudnościami w nauce czytania i pisania, które utrzymują się mimo stosowania obowiązujących metod nauczania, normalnej inteligencji i sprzyjających warunków społeczno-kulturowych. Dysleksja jest spowodowana zaburzeniami podstawowych funkcji poznawczych, co często uwarunkowane jest konstytucjonalnie. Objawy dysleksji występują u mniej więcej 10% uczniów, pięciokrotnie częściej u chłopców.

W przeciwieństwie do Danii i Wielkiej Brytanii, w Polsce dysleksja nie jest uznawana za niepełnosprawność.

Szczegółowo o dysleksji
Osoby uczące się z dysleksją często potrafią wykonać całą gamę złożonych zadań, np. rozwiązywać skomplikowane problemy w elektronice czy projektowaniu, jednak nie potrafią zrobić rzeczy pozornie łatwych: nauczyć się czytać i literować, robić notatek, zapamiętać instrukcji, podać godziny czy też znaleźć drogi.


Osoby z dysleksją cechuje:

  • kreatywne i oryginalne myślenie,

  • myślenie strategiczne i umiejętność rozwiązywania problemów,

  • determinacja i pracowitość,

  • wysoka motywacja.

Wielu z nich opracowało swoje własne strategie przezwyciężenia pewnych trudności.

W wyniku trudności, jakich doświadczają w zakresie przetwarzania języka oraz pamięci krótkoterminowej osoby z dysleksją muszą polegać na tym, co zrozumieją, co wymaga:

  • wysoce zindywidualizowanego podejścia do uczenia się,

  • konieczności jasnego sprecyzowania im tego, na czym polega proces uczenia się i jakie strategie są wykorzystywane w nauczaniu,

  • konieczności zrozumienia „jak” i „dlaczego”, by się uczyć.


Osób z dysleksją może dotyczyć wiele, choć niekonieczne wszystkie, z następujących stylów uczenia się:

  • myślenie holistyczne - konieczność zobaczenia najpierw całego obrazu, zanim nastąpi nauka etapów lub szczegółów,

  • trudności w zapamiętywaniu sekwencji,

  • trafne spostrzeganie powiązań,

  • uczenie się przez doświadczenie, nie instrukcje,

  • uczenie się przez dotyk, barwę, humor, opowieści, obrazy,

  • trudności w uczeniu się, stosowaniu zasad lub uogólnień – uczenie się od konkretu do ogółu,

  • większa łatwość w czytaniu i pisaniu przy obecności osobistego zainteresowania danym tematem,

  • w matematyce częste rozumienie koncepcji, a nie procesów obliczeniowych czy języka matematycznego.


Cechy charakterystyczne wpływające na uczenie się i nauczanie

Czytanie
Czytanie stanowi zasadniczy element większości zajęć przewidzianych w programie nauczania i gdy osoba ucząca się czyta dwa razy wolniej od innych, fakt ten może w znacznym stopniu wpłynąć na zdolność zapamiętania przeczytanej treści. W wyniku ubogiego słownictwa cierpi też zrozumienie. Osoby z dysleksją mogą doświadczać następujących trudności:

  • zmęczenie oczu,

  • przeciążenie czytaniem,

  • wolne czytanie, zamiana liter, opuszczanie liter,

  • trudności we właściwej intonacji czytanej treści – zbytnia koncentracja na technice obniża rozumienie i zapamiętanie czytanej treści,

  • trudności w streszczaniu,

  • trudności w sortowaniu i wyborze materiałów do uczenia się,

  • trudności z wyciągnięciem głównych punktów z przeczytanej treści,

  • rozpoznawanie napisów po cechach przypadkowych – zgadywanie,

  • czytanie z błędami (pytania oceniające lub egzaminacyjne),

  • opuszczanie linii lub odczytanie jej ponownie, gubienie miejsca czytania,

  • opuszczanie całego wiersza,

  • zmiana kolejności liter i wyrazów,

  • przestawianie liter w wyrazie, co zmienia jego sens,

  • niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego,

  • trudności w dzieleniu dłuższych wyrazów na sylaby i syntezie sylab.

Ortografia
Osoby z dysleksją mogą doświadczać nawet tak dużych trudności w zakresie słownictwa i wyrażania się na piśmie, że ma to wpływ na zrozumienie przez uczącego ich prac pisemnych.

Robienie notatek
Niektóre osoby z dysleksją mogą doświadczać następujących trudności:

  • trudności w jednoczesnym pisaniu i słuchaniu,

  • trudności w sporządzaniu szczegółowych notatek i zrozumieniu zapisanych treści przy ich odczytywaniu,

  • trudności w wyciąganiu głównych punktów z treści wykładów,

  • trudności w szybkim i prawidłowym przepisywaniu.

Pisanie i ortografia
Osoby z dysleksją mogą doświadczyć następujących trudności w pracy pisemnej:

  • trudności w pisaniu ze słuchu,

  • mylenie liter b-p, d-b, d-g, u-n, m-w, n-w (inwersja statyczna) s-z, dz-c, sz-s, o-a, ł-l, ę-e,

  • trudności w pisaniu wyrazów ze zmiękczeniami, dwuznakami, głoskami tracącymi dźwięczność,

  • nieróżnicowanie ę-en-e, ą-om,

  • opuszczanie drobnych elementów liter, gubienie liter, opuszczanie końcówek i cząstek wyrazów,

  • przestawianie liter w wyrazach (inwersja dynamiczna),

  • przestawianie szyku dyktowanych wyrazów, błędy ortograficzne wynikające ze słabszej pamięci wzrokowej,

  • zniekształcanie graficznej strony pisma,

  • niewłaściwe stosowanie małych i wielkich liter,

  • trudności w różnicowaniu wyrazów podobnie brzmiących (np. bułka - półka),

  • złe rozmieszczenie pracy pisemnej w przestrzeni,

  • brak lub niewłaściwe stosowanie interpunkcji,

  • słaba konstrukcja i powolność pisma odręcznego, co utrudnia zapisanie myśli,

  • trudności w planowaniu i tworzeniu struktury pracy pisemnej,  

  • trudności w odniesieniu teorii do praktyki,

  • słaba umiejętność budowania zdań i wyrażania się w formie pisemnej,

  • trudności w zrozumieniu konwencji pisania,

  • trudności w odniesieniu idei abstrakcyjnych do konkretu,

  • trudności w edycji i korekcie tekstu.

Język mówiony
Niektóre trudności, których doświadczają osoby z dysleksją można powiązać z językiem oraz pracą pisemną i czytaniem.

Studenci mogą doświadczyć trudności w szybkim lub wystarczająco dokładnym przyswajaniu informacji przekazywanych ustnie, błędnym zrozumieniu instrukcji lub informacji, przyswajaniu wypowiedzianych treści w kontekście grupowym, znajdywaniu właściwych słów lub wymowie słów wielosylabowych.

Umiejętności organizacyjne/ zarządzanie czasem
Niektóre osoby z dysleksją doświadczają trudności w zakresie pamięci krótkoterminowej, co wpływa na robienie notatek, czytanie, pisanie, utrudnia organizację czasu i dotrzymywanie terminów.

Trudności te zwykle są ignorowane i z tego powodu osoby z dysleksją mogą być czasem oceniane jako leniwe, niechlujne, pozbawione motywacji, czy niedbałe.

Liczenie
Wiele osób z dysleksją wykazuje wysoką sprawność matematyczną; jednak niektóre z nich mogą doświadczać trudności wynikających z problemów związanych ze wzrokiem i postrzeganiem, czy też pamięcią krótkoterminową/roboczą. U osobób z dysleksją często pojawiają się następujące trudności matematyczne: 

  • trudności wizualne, np. skłonność do odwrócacania i zastępowania,
  • błędy w przepisywaniu przy stosowaniu różnych środków przekazu,

  • pominięcia w obliczeniach wieloetapowych lub brak zdolności zapamiętania wszystkich aspektów,

  • trudności w zapamiętywaniu znaków i symboli,

  • trudności w zapamiętywaniu wzorów i twierdzeń,

  • trudności w przywoływaniu słownictwa specjalistycznego,

  • trudności z arytmetyką i podstawową umiejętnością liczenia,

  • trudności w przechodzeniu od konkretu do idei abstrakcyjnych,

Read more detailed information about this impairment. Remember you can use the back button to return to this page.

Teaching strategies associated with Dysleksja

Przedstawiane tu strategie stanowią sugestie dotyczące nauczania osób niepełnosprawnych. Niniejszego wykazu nie należy uważać za wyczerpujący, warto również pamiętać, że wszystkie osoby uczące się stanowią odrębne jednostki i sposób uczenia, który sprawdza się w odniesieniu do jednej z nich, niekoniecznie będzie równie właściwy w stosunku do innej. Mogą Państwo również zechcieć skontaktować się z Biurem ds. Osób Niepełnosprawnych w Waszej Instytucji, które przekaże więcej informacji. Jeśli dysponują Państwo jakimiś sprawdzonymi pomysłami, które można dodać do naszej listy, prosimy o przekazywanie wszelkich sugestii pocztą elektroniczną na adres bsn@adm.uj.edu.pl

  • Zapewnij wystarczająco dużo czasu, aby omówić ze studentem jego potrzeby przed/w czasie sesji.

Czytanie
Należy:

  • przekazywać wytyczne dotyczące wybranych kluczowych pozycji,

  • zapewnić artykuły o jasnej strukturze i dobrej prezentacji tematu w celu zminimalizowania problemów z czytaniem,

  • zidentyfikować nowe słownictwo tematyczne w tekstach,

  • zaoferować źródła audiowizualne na dany temat, np. telewizyjne filmy dokumentalne lub dyskusje, nagrania wideo – mogą one być pomocne zarówno pod względem struktury, jak i treści,

Ortografia
Należy:

  • wprowadzać nowe terminy i zagadnienia, zapisując je na tablicy lub pokazując na rzutniku,

  • przekazać studentom listę zawierającą nowe słownictwo na początku semestru tak, aby dać im wystarczająco dużo czasu na przyswojenie terminów i użycie ich w kontekście,

  • zachęcać do korzystania z elektronicznych opcji sprawdzania pisowni i gramatyki.

Notatki:

  • Rozdanie materiałów na początku seminarium czy wykładu pozwoli studentowi z dysleksją skupić się na treści przekazywanej przez wykładowcę, nie będzie on musiał martwić się dodatkowo koniecznością robienia notatek.

  • Korzystając z rzutnika, należy stosować czytelny rozmiar czcionki (minimalny rozmiar czcionki to 24). Należy ograniczyć ilość informacji zamieszczanych na każdym slajdzie do kluczowych punktów. Ich rozwinięcie należy przekazać grupie na osobnej kartce. W ten sposób studenci mają dostęp do informacji, których nie zapamiętają w czasie wykładu i mogą je przeczytać w domu w wybranym przez siebie tempie.

  • Należy korzystać z tradycyjnej tablicy jedynie po to, by dać przykłady, rozwinąć punkt lub odnotować kluczowe słowa, bądź nazwiska – nigdy po to, by studenci zajmowali się długim przepisywaniem. Należy upewnić się, że pismo jest duże i wyraźne, a studenci mogą je odczytać.

  • Należy zaplanować dyskusje i prezentacje w małych grupach, co daje studentom możliwość eksperymentowania z językiem, gdy omawiają pomysły i opinie.

  • Wykładając, należy przekazać ramy, ogólny zarys i główne punkty na początku i cały czas używać zaznaczeń, co pomoże studentom rozróżnić istotne kwestie. Należy pokazać im obraz całości zanim omówione zostaną szczegóły.

  • Należy dać studentom czas na przetworzenie informacji – podzielić wykłady na mniejsze części z przerwami na przyswojenie nowych wiadomości; należy także pamiętać o pozostawieniu dodatkowego czasu na zadawanie pytań.

  • Należy zaplanować czas na pozyskanie informacji zwrotnej od słuchaczy w celu monitorowania zrozumienia ze strony studentów i rozwinięcia ich umiejętności uczenia się.

  • Niektóre osoby z dysleksją łatwo rozprasza hałas, oraz chaos w ćwiczeniach - warto pozwolić im na wybór miejsca. Niektórzy studenci mogą potrzebować siedzieć z tyłu sali, aby nie rozpraszały ich osoby siedzące za nimi.

  • Jeśli student uważa, że jest to konieczne, prowadzący powinien zezwolić na używanie na wykładach dyktafonu lub przenośnego komputera.

  • Rozważ użycie map myśli lub uproszczonych diagramów.

Pisanie

  • Pisanie pismem odręcznym przez dwie godziny lub dłużej dla osoby z dysleksją może okazać się bardzo męczące i stresujące. Student może wybrać użycie komputera przenośnego podczas wykładu.

  • W czasie egzaminów studenci mogą potrzebować dodatkowego czasu na przeczytanie pracy oraz jej napisanie i sprawdzenie.

Język mówiony

  • Należy mieć świadomość tego, że student z dysleksją będzie potrzebował dodatkowego czasu na wykonanie zadań angażujących język.

  • Należy jasno precyzować swoje oczekiwania. Należy upewnić się, czy instrukcje podawane ustnie są jasne i zostały zrozumiane przez studentów.

  • Należy zachęcać studentów do formułowania pytań, następnie odpowiedzieć na nie używając prostego języka i zilustrować poszczególne punkty konkretnymi przykładami.

Inne problemy:

  • trudności w rysowaniu, trudności w rozplanowaniu rysunku, zbyt silny lub zbyt słaby nacisk ołówka, zmiany kierunku w rysunkach ( błędny kierunek odwzorowywania),

  • trudności w nauce języków obcych, które cechuje znaczna rozbieżność między wymową a pisownią wyrazów – symptomy takie jak w języku polskim,

  • trudności w uczeniu się pamięciowym – tabliczka mnożenia, nauka wierszy, ciągi słowne,

  • trudności w nauce geografii – utrudnione czytanie mapy, niewłaściwa orientacja w stronach świata,

  • trudności w nauce geometrii – zmiany kierunku w rysunkach geometrycznych, zakłócenia orientacji i wyobraźni przestrzennej, trudności w rozumieniu pojęć geometrycznych (utrudnione przyswajanie werbalne),

  • trudności występujące na lekcjach wychowania fizycznego – błędne rozumienie instrukcji ćwiczeń spowodowane słabą orientacją w schemacie ciała i przestrzeni , obniżona sprawność ruchowa,

  • nierównomierna koncentracja uwagi, wolne tempo pracy,

  • często występuje dysleksja o podłożu emocjonalnym.

Umiejętności organizacyjne/Zarządzanie czasem

  • Wielu studentów z dysleksją może się zgubić, podążając za sekwencjami i instrukcjami, może być im potrzebna pomoc w planowaniu działań i ustalaniu priorytetów zadań, warto zatem zachęcać studentów do korzystania z notatników lub sporządzania list na potrzeby zarządzania zadaniami.

  • Studenci mogą wymagać konkretnej i praktycznej pomocy w zakresie planowania, struktury i organizacji.

  • Studenci mogą potrzebować konkretnej pomocy w skupieniu się na: konwencjach tekstu pisanego - (wprowadzeniu, nagłówkach, wnioskach), określeniu głównych punktów, określaniu danych istotnych i nieistotnych, wybórze i włączaniu cytatów i odniesień, uporządkowaniu punktów i  przechodzeniu pomiędzy punktami w trakcie prezentacji.

Liczenie

  • Warto zapewnić arkusze z rozwiązaniami, aby studenci mieli możliwość sprawdzenia błędów.

  • Należy rozważyć zastosowanie różnych kolorów dla każdego aspektu.

  • Należy podawać jasne definicje nowych symboli.

  • Warto podawać symbole wraz z definicją słowną.

  • Należy pozwolić studentom używać kalkulatora.

  • Warto podawać przykłady zarówno liczbowe jak i teoretyczne.


Wytyczne dotyczące dobrych praktyk oceny pracy uczniów i studentów z dysleksją

Osoby z dysleksją nie nabywają umiejętności językowych podświadomie, np. prawie żadna z nich nie jest w stanie nauczyć się prawidłowej pisowni bardzo dużo czytając. Często dokonują one postępów w zakresie jakiejś umiejętności językowej, gdy ktoś wyjaśni im daną umiejętność w sposób odpowiedni dla osoby z dysleksją. Bez takich wyjaśnień, uwagi i korekty dotyczące ortografii, gramatyki, interpunkcji i składni są próżne: zwiększają one tylko poziom zniechęcenia studenta; nie dają studentowi żadnych informacji, jakie mógłby zastosować w celu poprawy pracy w przyszłości, a dla uczącego są stratą czasu.


Czytając szybko pracę studenta z dysleksją zwykle łatwiej jest ocenić ją pod względem poruszonych w niej kwestii, zrozumienia i wiedzy. Szybkie czytanie najlepiej przebiegawówczas, gdy ignoruje się wszelkie błędy ortograficzne, gramatyczne, interpunkcyjne czy składniowe.


Gdy jest to możliwe, należy dawać dwie oceny: jedną w oparciu o materiał i wykorzystanie danego tematu, drugą zaś dotyczącą technicznych aspektów języka. Jeśli oceniony będzie tylko materiał i sposób zrealizowania tematu (wiedza i zrozumienie), a pominięta zostanie ortografia, gramatyka, interpunkcja i składnia, warto poinformować o tym studenta.

Uwagi będą bardziej skuteczne, jeśli stanowić będą wyjaśnienie tego, co zostało wykonane dobrze, a co błędnie. Muszą być one przedstawione w sposób czytelny.

Jeśli pozwala na to czas, powinno stosować się dwa długopisy - jeden do uwag dotyczących oceny wiedzy studenta, drugi do poprawiania błędów z zakresu ortografii, gramatyki, interpunkcji i składni. Ważne jest jednak, by żaden z długopisów nie był czerwony.


Potential Challenges to the Achievement of Learning

Last modified 2007-06-14 12:02 PM
 

Leonardo da Vinci: European Training for the UK Powered by Plone Pencil

This site conforms to the following standards: